Historia to nie tylko nauka faktów, dat i nazwisk, to także nauka odkrywania. Zazwyczaj jest to odkrywanie nowych faktów historycznych. To jednak zajęcie mało pasjonujące dla statystycznego Kowalskiego. Istnieje jednakże ciekawa alternatywa, która może stać się pasją każdego z nas, jeśli tylko ma ochotę spędzić trochę czasu na poszukiwaniu własnych korzeni. Czytaj dalej »
Sułtan Saladyn przebudził się ze snu w swoim namiocie. Powoli przewrócił się na bok i otworzył oczy. Jego źrenice rozszerzyły się szeroko z powodu tego, co zobaczył. Nie należał do osób łatwych do zastraszenia, ale widok ten zmroził mu krew w żyłach. Obok jego poduszek znajdował się zatruty sztylet spoczywający na liście. Saladyn odłożył ostrożnie sztylet na bok i wziął na bok list. Znajdowały się w nim pogróżki. Sułtan wiedział od kogo pochodziły, zrozumiał, że asasyni mogli go bez trudu zamordować podczas trzeciego zamachu na jego życie. Zdecydował natychmiastowo zaprzestać oblężenia ich głównej twierdzy. Czytaj dalej »
Średniowieczni władcy i wielmożowie z wielką ochotą zamykali się w masywnych murach twierdz, które umyślnie wznosili na wysokich górach, przy brzegach rzek lub mórz, słowem - w jak najbardziej niedostępnych miejscach. A wszystko po to, żeby w razie inwazji przeciwnik miał jak najtwardszy orzech do zgryzienia. Czytaj dalej »
Drakkary, rogate hełmy, topory i tarcze pewnie dzierżone przez brodatych wojowników – oto, co najczęściej kojarzy nam się z wikingami. Jeśli dodamy do tego waleczny żywot, a po nim chwalebny pobyt w Walhalli, otrzymamy pełny obraz tej skandynawskiej cywilizacji. Czytaj dalej »
Gdy nadciągali, ziemia drżała, a Słońce chowało się za chmury. Byli jedynym ludem, który ośmielił się stawić czoła i poważnie zagrozić trzem imperiom w starożytnym świecie. Rzucili wyzwanie Chinom, Persji i Rzymowi. Barbarzyńscy Hunowie pozostawiali po sobie strach, płacz i spaloną ziemię. Kim byli? W jaki sposób udało im się rzucić na kolana imperium? Czytaj dalej »
Starożytni Arabowie często kojarzą się z pasterskim ludem mieszkającym na pustyni i wędrującym na wielbłądach. Ludem prostym i spokojnym, trudniącym się hodowlą i handlem. I aż trudno sobie wyobrazić, że ludzie ci dokonali tak wielkich podbojów i wnieśli do naszej cywilizacji znaczny wkład w rozwój różnych dziedzin wiedzy. Czytaj dalej »
W latach dwudziestych ubiegłego wieku archeologowie prowadząc wykopaliska na terenie Indii odkryli szczątki dwóch starożytnych miast, Mohendżo-Daro i Harappy. To między innymi pozwoliło ustalić, że w dolinie Indusu już w III tysiącleciu p.n.e., a konkretnie w latach 2500-1700 powstawała jedna z najbardziej rozwiniętych starożytnych cywilizacji.
Dwa miasta, do których szczątków dokopali się archeologowie, świadczą bardzo dobrze o poziomie rozwoju ich antycznych mieszkańców. Wyposażone były w wodociągi i kanalizację, otoczone obwarowaniami, a budynki wznoszono z wypalanej cegły. Świątynie ozdabiały piękne rzeźby. Czytaj dalej »
Cywilizacja Chin osiągnęła bardzo wysoki poziom rozwoju nauki i techniki. Jak wiele innych starożytnych kultur, swoje istnienie może zawdzięczać rzece, a właściwie dwóm rzekom: Huang-Ho i Jangcy. W dolinach tych rzek już w V tysiącleciu p.n.e. pojawili się pierwsi osadnicy. Byli to rdzenni Chińczycy oraz liczne plemiona mandżurskie i tybetańskie. Początkowo zajmowali niewielki obszar, a ich głównym zajęciem było rolnictwo, czemu sprzyjał chłodny klimat i żyzne, lessowe gleby. Rolnicy lepsze warunki znajdowali nad Huang-Ho, lecz budowali swoje siedziby również nad Jangcy. Czytaj dalej »
Fenicja – niewielki, ledwie widoczny na mapie skrawek ziemi na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego, którego tajemniczy mieszkańcy gdzieś w zamierzchłej historii potrafili dokonać rzeczy tak wielkich, że pamięć o nich przetrwała całe wieki.
W cieniu dwóch wielkich cywilizacji Bliskiego Wschodu – Egiptu i Mezopotamii – na początku III tysiąclecia p.n.e. niewielka grupa ludów semickich zasiedla wąski pas wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego. Plemionom tym w późniejszym okresie nadano nazwę Fenicjan. Czytaj dalej »
Początki cywilizacji rzymskiej spowija mrok dawnych legend, wierzeń i opowieści. To odległe czasy, kiedy do rolników przemawiały bożki z drzew, pradawne siły drzemały w ziemiach pól, a nikt jeszcze nie wierzył w człowieczeństwo greckich bóstw.
Jedną z takich opowieści jest znana chyba wszystkim legenda o założeniu Rzymu: miał on powstać z woli bogów i wszystko zostało wcześniej ustalone. Bóg wojny, Mars, zapłodnił westalkę, ona powiła i ogłosiła, kto jest ojcem; ale prawo było surowe i jak pisał Tytus Liwiusz „(…) ani bogowie, ani ludzie nie zdołali osłonić jej i dzieci przed okrutnym królem: kapłankę zakuto w kajdany i wtrącono do więzienia, a chłopców kazano wrzucić w nurty rzeki”. Czytaj dalej »